หากต้องเลือกระหว่างการอยู่อาศัยในเมืองใหญ่ กับอยู่ตามชนบทนอกเมือง เป็นคุณจะเลือกอย่างไหนดี?
บรรยากาศชานเมืองหรือชนบท แหงนหน้ามองท้องฟ้ายังกว้างใหญ่ไม่มีอะไรมาบังสายตา ลมพัดเย็นสบาย แถมกลิ่นอายจากดินและหญ้า ร้อนแดดมากกว่าร้อนควันพิษ ฝุ่นคลุ้งบ้างแต่เป็นฝุ่นจากดินหรือทราย ฝนตกมาทีบรรยากาศก็คืนความสะอาดชุ่มฉ่ำ วันๆ หนึ่งพอพระอาทิตย์ตกปุ๊บทุกอย่างก็เหมือนโลกหยุดหมุน คนบ้านไกลเมืองมักจะเข้านอนกันแต่หัวค่ำ เพื่อตื่นมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ยามเช้ามืด สิ่งอำนวยความสะดวกน้อยหน่อย ไกลความศิวิไลซ์ ใครที่ติดนิสัยรักสะดวกสบาย หรือชีวิตที่เต็มไปด้วยแสงสีคงไม่ค่อยถูกโฉลกนักกับชีวิตแบบนี้กระมัง

หันมามองชีวิตคนทำงานในเมืองใหญ่ๆ เอาใกล้ตัวก็กรุงเทพฯ เรานี้แหละ ตึกสูงละลานตา แสงไฟสว่างทั้งวันทั้งคืน ถนนเต็มเมือง จะซื้อหาอะไรเดินทางไปไหนก็สะดวกสบาย ถึงจะใช้เวลานานบนท้องถนนสักหน่อยก็ไม่แปลกใจด้วยความเคยชิน แดดจากพระอาทิตย์ดวงเดียวกันข้างนอกสะท้อนผนังตึกและพื้นคอนกรีตไปมา บวกไอจากรถบนถนนส่งไอร้อนระอุอยู่ในเนื้อผิว ยังไม่นับฝุ่นควันสกปรกที่คลุ้งขึ้นมาอีก ชวนให้ต้องรีบหลบร้อนไปพึ่งเย็นรีบจ้ำเข้าออฟฟิศในอาคารสูงติดเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำทั้งหลัง
แล้วจริงหรือว่า...ที่เย็นในอาคารเหล่านี้เป็นที่พึ่งได้ปลอดภัยไร้กังวล 100%... ?

ข้อมูลจากการวิจัยของบัณฑิตวิทยาลัยร่วมด้านพลังงานและสิ่งแวดล้อม (JGSEE) ที่ร่วมกันทำงานเพื่อวางแผนที่นำทางการวิจัยแบบบูรณาการเพื่อมหานครที่ยั่งยืน หรือ Roadmap เพื่อนำไปสู่การวางแนวนโยบายพัฒนากรุงเทพมหานคร หนึ่งในทีมที่เจาะประเด็นด้านคุณภาพสิ่งแวดล้อมในอาคาร โดย ดร.จรรยาพร จุลตามระ จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ได้ชี้ให้เห็นว่า พฤติกรรมการใช้ชีวิตในอาคารสูง ไม่ว่าจะเป็นการพักอาศัยบนคอนโดมิเนียม หรือการทำงานในอาคารสำนักงาน อาจเป็นสาเหตุของอาการป่วยบางอย่างได้

ที่มานั้นเริ่มกันตั้งแต่เรื่องของระบบระบายถ่ายเทอากาศ
ในอาคารส่วนใหญ่มักเป็นอาคารปิดเพื่อป้องกันความร้อนจากภายนอกและเก็บกักความเย็นจากเครื่องปรับอากาศ ดังนั้นอากาศที่เราหายใจกันเข้าไปก็เป็นอากาศที่คนทั้งหมดในบริเวณนั้นผลัดกันหายใจเข้าออก หมุนเวียนกันอยู่ และหากในสถานที่เดียวกันมีคนอยู่ร่วมกันแออัดเป็นจำนวนมาก เครื่องปรับอากาศไม่ได้รับการบำรุงรักษาที่ดี มีการระบายอากาศที่ไม่เพียงพอ ก็ย่อมมีโอกาสที่เชื้อโรคที่ปะปนอยู่อาจแพร่กระจายจากคนหนึ่งไปยังอีกคนหนึ่งได้ง่าย ที่พบบ่อยๆ อย่างเช่น โรคติดต่อของระบบทางเดินหายใจ อาการหวัดที่เป็นๆ หายๆ
นอกจากนี้ในอากาศตามสำนักงานยังอาจมีสารปนเปื้อนบางอย่างที่เป็นอันตราย เช่น ฟอร์มัลดีไฮน์ สารประกอบอินทรีย์ที่ระเหยจากอุปกรณ์ตกแต่งภายใน เฟอร์นิเจอร์สำนักงาน ไอระเหยจากหมึกพิมพ์ในเครื่องพิมพ์หรือเครื่องถ่ายเอกสาร ซึ่งอาจมีความเข้มข้นสูงเกินกว่ามาตรฐานและสะสมในร่างกายเราทำให้เกิดปัญหาสุขภาพในระยะยาวได้ เรื่องเหล่านี้บางครั้งเรามักมองข้ามความสำคัญไป ที่ทำงานบางแห่งจัดวางเครื่องถ่ายเอกสารไว้อยู่ในห้องเล็กๆ อากาศไหลเวียนน้อย แถมยังให้คนนั่งเฝ้าประจำที่ ลองนึกดูว่าหากคนนั้นต้องสูดเอาไอระเหยจากเครื่องเหล่านี้ทุกวันจะเสี่ยงต่ออันตรายขนาดไหน

ในห้องที่ปูพรม
ยิ่งเป็นแหล่งเก็บกักฝุ่นและไรฝุ่นขนาดมหึมาที่อาจลอยขึ้นมาให้คนที่อยู่ในห้องนั้นสูดหายใจเข้าไปในร่างกายได้ทุกเมื่อ ยิ่งหากเป็นห้องปิด ใช้เครื่องปรับอากาศตลอดเวลาด้วยแล้ว โอกาสที่พรมจะชื้น จนพื้นใต้พรมกลายเป็นบ้านแสนรักของเชื้อราก็อยู่ไม่ไกลเลย แม้จะมีการดูดฝุ่นทำความสะอาดเป็นประจำแล้วแต่ก็คงไม่อาจกำจัดความชื้นเหล่านั้นไปได้อย่างแน่นอน อันเป็นต้นเหตุของโรคภูมิแพ้ โรคผิวหนังต่างๆ