Facebook Twitter RSS Feed
gPlus 
-

บทปลงสังขาร ( มนุษย์เราเอ๋ย )

|




มนุษย์เราเอ๋ย เกิดมาทำไม นิพานมีสุข
อยู่ไยมิไป ตัณหาหน่วงหนัก หน่วงชักหน่วงไว้

ฉันไปมิได้ ตัณหาผูกพัน ห่วงนั้นพันผูก
ห่วงลูกห่วงหลาน ห่วงทรัพย์สินศฤงคาร จงสละเสียเถิด
จะได้ไปนิพพาน ข้ามพ้นภพสาม ยามหนุ่มสาวน้อย
หน้าตาแช่มช้อย งามแล้วทุกประการ แก่เฒ่าหนังยาน
แต่ล้วนเครื่องเหม็น เอ็นใหญ่เข้าร้อย เอ็นน้อยเข้าพัน
มันมาทำเข็ญใจ ให้ร้อนให้เย็น เมื่อยขบทั้งตัว
ขนคิ้วก็ขาว นัยน์ตาก็มัว เส้นผมบนหัว
ดำแล้วกลับหงอก หน้าตาเว้าวอก ดูหน้าบัดสี
จะลุกก็โอย จะนั่งก็โอย เหมือนดอกไม้โรย
ไม่มีเกสร จะเข้าที่นอน พึงสอนภาวนา

พระอนิจจัง พระอนัตตา เราท่านเกิดมา
รังแต่จะตาย ผู้ดีเข็ญใจ ก็ตายเหมือนกัน
เงินทองทั้งนั้น มิติดตัวเรา ตายไปเป็นผี
ลูกเมียผัวรัก เขาชักหน้าหนี เขาเหม็นซากผี
เปื่อยเน่าพุพอง หมู่ญาติพี่น้อง เขาหามเอาไป
เขาวางลงไว้ เขานั่งร้องไห้ แล้วกลับคืนมา
อยู่แต่ผู้เดียว ป่าไม้ชายเขียว เหลียวไม่เห็นใคร
เห็นแต่ฝูงแร้ง เห็นแต่ฝูงกา เห็นแต่ฝูงหมา
ยื้อแย่งกันกิน ดูน่าสมเพช กระดูกกูเอ๋ย
เรี่ยรายแผ่นดิน แร้งกาหมากิน เอาเป็นอาหาร
เที่ยงคืนสงัด ตื่นขึ้นมินาน ไม่เห็นลูกหลาน
พี่น้องเผ่าพันธุ์ เห็นแต่นกเค้า จับเจ้าเรียงกัน
เห็นแต่นกแสก ร้องแรกแหกขวัญ เห็นแต่ฝูงผี
ร้องไห้หากัน มนุษย์เราเอ๋ย อย่าหลงกันเลย
ไม่มีแก่นสาร อุตส่าห์ทำบุญ ค้ำจุนเอาไว้
จะได้ไปสวรรค์ จะได้ทันพระเจ้า จะได้เข้าพระนิพพาน

อะหัง วันทามิ สัพพะโส อะหัง วันทามิ นิพพานะปัจจะโย โหตุฯ



ที่มา http://board.palungjit.com/


ข่าวที่เกี่ยวข้อง...

ประวัติพระเกจิดังแห่งวัดบ้านไร่ 'หลวงพ่อคูณ' ผู้ละสังขารแล้ว

ประวัติพระเกจิดังแห่งวัดบ้านไร่ 'หลวงพ่อคูณ' ผู้ละสังขารแล้ว

พระเทพวิทยาคม หรือหลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ พระเกจินักพัฒนา ผู้มีฉายาว่า "เทพเจ้าแห่งด่านขุนทด" 

SHAREความคิดเห็น
พบร่างลามะทิเบตละสังขารในท่านั่งสมาธิ ไม่เน่าเปื่อย

พบร่างลามะทิเบตละสังขารในท่านั่งสมาธิ ไม่เน่าเปื่อย

พบร่างของบุคคลผู้สันนิษฐานว่าเป็นลามะทิเบตที่เคยมีชีวิตอยู่เมื่อ 200 ปีที่แล้ว และคงละสังขารอยู่ในท่านั่งสมาธิในประเทศมองโกเลีย

SHAREความคิดเห็น
ความสิ้นไปเสื่อมไปของสังขาร

ความสิ้นไปเสื่อมไปของสังขาร

เปรียบเหมือนก้อนน้ำแข็ง แต่ก่อนเป็นน้ำเขาเอามาทำเป็นก้อน แต่มันก็อยู่ไม่นานหรอกมันก็เสื่อมไปเรียกว่าเป็นขะยะวัยยัง ความสิ้นไป ความเสื่อมไปแห่งสังขารทั้งหลาย

SHAREความคิดเห็น
บทปลงสังขาร ( มนุษย์เราเอ๋ย )

บทปลงสังขาร ( มนุษย์เราเอ๋ย )

พระอนิจจัง พระอนัตตา เราท่านเกิดมา รังแต่จะตาย ผู้ดีเข็ญใจ ก็ตายเหมือนกัน เงินทองทั้งนั้น มิติดตัวเรา ตายไปเป็นผี ลูกเมียผัวรัก เขาชักหน้าหนี เขาเหม็นซากผี

SHAREความคิดเห็น
อมตะสังขารพระอริยะเจ้า...เหตุใดจึงไม่เน่า

อมตะสังขารพระอริยะเจ้า...เหตุใดจึงไม่เน่า

ตามธรรมดาแล้วคนเราเมื่อสิ้นอายุขัย สรีระร่างกายก็จะเน่าเปื่อย ผุพัง สลายลงไป แต่มีร่างกายของบุคคลบางคนกลับไม่เป็นไปตามหลักเกณฑ์ของธรรมชาตินี้โดยเฉพาะอริยสงฆ์เจ้าในบ้านเราหลายรูป

SHAREความคิดเห็น
กลับขึ้นด้านบน