อาการส่วนใหญ่ก็คือการจามบ่อยๆ นั้นเป็นโรคที่พบบ่อยในประเทศไทย โดยเฉพาะในผู้ป่วยเด็กและวัยรุ่นมากกว่า 80% ของผู้ป่วยโรคภูมิแพ้ มักมีอาการก่อนอายุ 20 ปี แต่ก็สามารถพบได้ในคนทุกวัย

ผู้ป่วยโรคภูมิแพ้จมูกจะมีปฏิกิริยาตอบสนองไวเกินต่อสารก่อเกิดภูมิแพ้ เมื่อใดก็ตามที่มีสารก่อภูมิแพ้เข้าสู่ร่างกายจะมีสารที่ชื่อว่า อิมมูโนโกลบูลินอี ที่ถูกสร้างขึ้นมาและเข้าทำปฏิกิริยากับสารก่อภูมิแพ้ที่หายใจเข้าไป เป็นผลให้เซลล์บางชนิดภายในจมูก มีการแตกตัวและหลั่งสารเคมีออกมา ทำให้เกิดการอักเสบและมีอาการต่างๆ ของโรคตามมา

ภูมิแพ้เกิดจากอะไร

คุณพ่อคุณแม่ลองสำรวจตัวเองก่อนว่าตนเองเคยเป็นโรคภูมิแพ้หรือไม่ หากพบว่าใครคนใดคนหนึ่งเป็นโรคภูมิแพ้ ลูกก็มีโอกาสเป็นโรคภูมิแพ้สูงถึง 50% ถ้าทั้งคุณพ่อ-คุณแม่เป็นโรคภูมิแพ้ทั้งคู่ คุณลูกก็มีโอกาสเป็นเพิ่มขึ้นถึง 70% เลยทีเดียว และมักจะมีอาการเร็วขึ้นด้วย        

อีกปัจจัยหนึ่งมาจากสารก่อภูมิแพ้มักจะเป็นสารที่เด็กได้รับเข้าไป ซึ่งอาจเป็นจากการหายใจ สัมผัส รับประทาน หรือการฉีดเข้าสู่ร่างกาย ซึ่งแบ่งเป็นสารก่อภูมิแพ้ในบ้าน เช่น ฝุ่น ไรฝุ่น แมลงสาบ รังแค หรือขนของแมว สุนัข เชื้อราในอากาศ ควันบุหรี่ อีกประเภทหนึ่งคือสารก่อภูมิแพ้นอกบ้าน เช่น ละอองหญ้า เกสรดอกไม้ ฝุ่นละออง ควันจากรถยนต์ ควันไฟจากการหุงต้มอาหาร ก๊าซพิษ และอาจมาจากปัจจัยอื่นๆ

ทารกที่ได้รับนมมารดาเพียงอย่างเดียวเป็นเวลาอย่างน้อย 6 เดือน พบว่ามีโอกาสเกิดภูมิแพ้น้อยลง ขณะที่ทารกซึ่งได้รับอาหารเสริมตั้งแต่อายุ 4 เดือน มีโอกาสเกิดโรคภูมิแพ้มากกว่าทารกที่ไม่ได้รับอาหารเสริมถึง 3 เท่า

อาการของโรคภูมิแพ้

ผู้ป่วยจะมีอาการคัดจมูก น้ำมูกไหล จามบ่อย คันในจมูก และมีเสมหะไหลลงคอ โดยอาการเหล่านี้อาจเกิดขึ้นตลอดปีหรือเพียงบางฤดูกาลก็ได้ โดยเฉพาะฤดูฝนหรือฤดูหนาว บางรายอาจมีอาการทางตาร่วมด้วย เช่น คันตา เคืองตา ตาบวม น้ำตาไหล อันเกิดจากการอักเสบของเยื่อบุภายในตา ผู้ป่วยส่วนใหญ่มักมีอาการเฉพาะบางเวลา เช่น ตอนเช้าหรือกลางคืนประมาณวันละ 1-2 ชั่วโมง

ภูมิแพ้ต่างจากหวัดอย่างไร

อาการของโรคภูมิแพ้จมูกมักมีอาการเรื้อรัง เป็นๆ หายๆ อาการเด่น คือ น้ำมูกใส จาม คันจมูก และคัดจมูก บางครั้งอาจมีคันตาร่วมด้วย โดยมักไม่มีไข้ อาจมีอาการไอเรื้อรังด้วย เนื่องจากมีเสมหะไหลลงคอทำให้ระคายคอ หากมีอาการไข้ เจ็บคอ ปวดเมื่อยตามร่างกายร่วมด้วยซึ่งเป็นอาการของไข้หวัด

นอกจากนี้ ผู้ป่วยโรคภูมิแพ้จมูก มักมีคนในครอบครัวมีประวัติเป็นโรคในกลุ่มโรคภูมิแพ้ด้วย เช่น โรคภูมิแพ้จมูก โรคหอบหืด แพ้อาหาร ลมพิษเรื้อรัง ผื่นแพ้ คนที่เป็นโรคภูมิแพ้อาจมีโอกาสเกิดโรคแทรกซ้อนอื่นๆ ได้ เช่น โรคไซนัสอักเสบ หูชั้นกลางอักเสบ หรือแม้กระทั่งนอนกรน

โรคแทรกซ้อนจากโรคภูมิแพ้

1.โรคไซนัสอักเสบ ไซนัสคือโพรงอากาศที่อยู่ในกระดูกบริเวณใกล้จมูก มีส่วนท่อต่อกับจมูกทำให้อากาศผ่านเข้าออกได้ เมื่อเยื่อบุภายในจมูกบวมอักเสบ จะทำให้ท่อต่อนี้อุดตัน เกิดอาการติดเชื้อในโพรงไซนัสเกิดเป็นโรคไซนัสอักเสบ โดยมีอาการปวดบริเวณไซนัส ปวดศีรษะ น้ำมูกเขียว บางครั้งมีเสมหะไหลลงคอ

2.หูชั้นกลางอักเสบ ผู้ป่วยมีอาการปวดหู หูอื้อ ถ้าเป็นเรื้อรังอาจมีหนองไหลออกจากหู เนื่องจากมีเยื่อแก้วหูทะลุ

3.นอนกรน ผู้ป่วยโรคภูมิแพ้จมูกจะมีเยื่อบุจมูกบวม บางครั้งอาจมีต่อมทอนซิลและต่อมอะดีนอยด์โตร่วมด้วย มีผลทำให้ช่องทางเดินหายใจถูกอุดกั้น และมีอาการกรนเกิดขึ้น ถ้าอาการรุนแรงอาจมีหยุดหายใจเป็นช่วงๆ ขณะนอนออกซิเจนต่ำและมีผลต่อสมอง ทำให้เด็กสมาธิสั้น ส่งผลต่อพฤติกรรมและการเรียนรู้ได้

ทำอย่างไรเมื่อเป็นโรคภูมิแพ้

ในครอบครัวที่หนูน้อยมีโอกาสเกิดโรคภูมิแพ้ ควรส่งเสริมให้มีการเลี้ยงลูกด้วยนมมารดาเพียงอย่างน้อย 6 เดือน พร้อมทั้งเสริมสร้างภูมิคุ้มกันของร่างกาย ได้แก่ การรับประทานอาหารให้ครบ 5 หมู่ ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอนานครั้งละ 30 นาที ความถี่ 3-4 ครั้งต่อสัปดาห์

อย่าลืมดูแลสิ่งแวดล้อมให้ดี ห้องนอนควรใช้เครื่องนอนที่เหมาะสม ไม่ควรใช้หมอนหรือที่นอนที่ทำจากนุ่น และควรหมั่นทำความสะอาดเป็นประจำ งดใช้พรม ไม่สะสมหนังสือ ของเล่นหรือตุ๊กตาที่มีขนในห้องนอน ทำความสะอาดที่นอน หมอน ผ้าห่ม เป็นประจำ โดยใช้การซักผ้าด้วยน้ำร้อน 60 องศานาน 15-20 นาที เพื่อฆ่าตัวไรฝุ่นและตากแดดให้แห้ง

ควรทำความสะอาด ดูดฝุ่น เช็ดถูพื้นเรือน ผ้าม่าน และทำความสะอาดเครื่องปรับอากาศเป็นประจำ งดการสูบบุหรี่ในบ้าน ไม่ควรใช้แป้งฝุ่น สเปรย์ปรับอากาศ และจุดยากันยุง อาจเลือกใช้ผ้าใยสังเคราะห์พิเศษเพื่อคลุมที่นอนและหมอน เพื่อป้องกันไรฝุ่นหรือใช้เครื่องกรองอากาศชนิดที่เป็น Hepa Filter ไม่เลี้ยงสัตว์ที่มีขนในบ้าน เช่น แมว สุนัข กำจัดขยะ และเศษอาหารต่างๆ ควรมีฝาปิดมิดชิดเพื่อป้องกันแมลงสาบ และหลีกเลี่ยงสารระคายเคือง เช่น ท่อไอเสียรถยนต์

กรณีที่พยายามหลีกเลี่ยงสารก่อภูมิแพ้และพยายามออกกำลังกายแล้วอาการยังมีอยู่ แนะนำให้พบแพทย์เฉพาะทางและรับการรักษา ก่อนที่อาการจะลุกลามจนเกิดอันตรายต่อชีวิตได้












ขอบคุณข้อมูลจาก http://www.posttoday.com/

เรื่องที่เกี่ยวข้อง :